U crkvenoj istoriji rumunskog prostora, od 16. veka do početka 19. veka postojala je praksa posvećivanja manastira.
Prvog decembra 1918. godine, u Alba Juliji, hiljade Rumuna odobrile su akt ujedinjenja sa Kraljevinom Rumunijom.
U staljinističkom univerzumu, nauka je bila ideološki usmerena kao i drugi delovi života pojedinaca.
Nacionalna katedrala sada stoji i mnogi je smatraju novim početkom. Za pojedinca 21. veka, ona ima istoriju iza sebe i nadu da će imati večnost pred sobom.
Među izvorima koji se odnose na srednjovekovni rumunski prostor nalaze se i spisi srpskog hroničara i diplomate Đorđa Brankovića.
Specijalni fond ili Tajni fond Biblioteke Rumunske akademije pojavio se nekoliko meseci nakon 23. avgusta 1944. godine, datuma kada se Rumunija pridružila antifašističkom savezu i sovjetske trupe okupirale zemlju.
Sa preko 14 miliona dela, Biblioteka Rumunske akademije čuva najvredniju kolekciju dokumenata u Rumuniji.
Danas, van granica Rumunije, Rumuni žive u Republici Moldaviji, Ukrajini, Mađarskoj, Srbiji, Bugarskoj, susednim zemljama Rumunije, ali i u Grčkoj, Severnoj Makedoniji, Albaniji i Hrvatskoj.
Rumunska država je počela da stvara svoje snage od sredine 19. veka. Jedna od njih bila je Žandarmerija, koja se pojavila u Kneževini Moldaviji 1850. godine.
Dana 16. aprila 1954. godine, pravnik Lukreciju Petraškanu, istaknuti član Rumunske komunističke partije, pogubljen je streljanjem u zatvoru Žilava.
Rumunska komunistička partija je, od svog osnivanja, bila teroristička organizacija stavljena u službu Sovjetskog Saveza, terorističke države.
Zakonom br. 119 od 11. juna 1948. godine, komunistička država je nacionalizovala industrijska, bankarska, osiguravajuća, rudarska i transportna preduzeća.
Između 16. i 19. veka, rumunske kneževine bile su deo istočnog kulturnog sveta kojim je dominiralo Osmansko carstvo.
U istoriji velikih oružanih sukoba, postoji nezaboravna bitka ili po veoma velikom broju ljudskih gubitaka, ili po obrtu koji daje ratu, ili po smrću političkog ili vojnog vođe, ili po uništenju grada itd.
Jedna od ključnih ličnosti u režimu maršala Jona Antoneskua bio je Euđen Kristesku, naslednik strašnog Mihaila Moruzova na mestu direktora Specijalne obaveštajne službe.
